ԽԱՉԱՏՈՒՐ ԱԲՈՎՅԱՆԻ ՏՈՒՆ-ԹԱՆԳԱՐԱՆ

...Ապրել և մեռնել հայրենիքի համար, ահա` տակավին վաղ պատանեկան տարիներից իմ ընտրած նպատակը: Դեռ ճնշված լինելով ինչպես բռնակալության,նույնպես և տգիտության բեռների ներքո,դեռ ոչ մի գաղափար չունենալով եվրոպական կրթության ազդեցության մասին, ոչ մի նեցուկ և, մինչև իսկ, ոչ մի միջոց` հասնելու իմ նախագծած նպատակին, ես հոգուս մեջ փայփայում էի միայն այդ մտածությունը,միայն այդ ցանկությամբ այրվում... Մեր սուրբ հայրերի զոհասեղանի առջև իմ տված առաջին երդումը, նրանց գերեզմանների վրա թափած դառն արցունքները,նրանց թանկագին աճյուններին նվիրված ի խորոց սրտի հառաչանքները եղել են այն բանի համար, որ նրանք լինեն իմ թաքուն պահապան հրեշտակները և բաց անեն իմ առջև հօգուտ իրենց որբ թողած մանուկների` զոհվելու ճանապարհը:

Խաչատուր Աբովյան